PĄCZEK?

| Wiosna już się kończy, zachwyca bujna zieloność dookoła, a tutaj tak z przymrużeniem oka o pierwszych oznakach wiosny :)

Patrzcie! O, tam! Na gałązce

jak na drożdżach rośnie pączek.

Damian woła już z daleka:

„Chcę jednego i litr mleka!”.

A pod drzewem Elka pląsa,

też by chciała dostać pączka

(z marmoladą lub budyniem),

więc z Damianem, swym kuzynem,

już drabinę taszczą długą,

bo oboje pączki lubią.

On wysoko, na gałązce,

wyrósł pięknie grzany słońcem,

zazieleniał i powiada:

„Jaki budyń, marmolada!

Kto tu widział pączki w lukrze,

z kremem, dżemem, w cukrze pudrze.

Takie tylko są w cukierni,

wie to nawet stary piernik.

Tłusty czwartek wam się przyśnił?!

Są na drzewach 
PĄ(CZ)KI LIŚCI!”.

PIERWSZY DUCH…

| Po przeglądzie rodzinnych zdjęć, taka rymowanka z serii O DUCHACH się ułożyła :)

Za portretem dziadka

duszek ma mieszkanie,

lubi siąść na lampie

i bujać się na niej.

A gdy ma zły humor –

mówiąc, że niechcący –

babci (portret obok)

wkleja bujne wąsy.

I z tego wychodzi

kosmiczny ambaras –

wąsy mają teraz

dziadek z babcią naraz.

Kiedy do mnie w gości

przyjeżdża rodzina,

to burzliwa kłótnia

zaraz się zaczyna.

Gdzie babcia? Gdzie dziadek?

Nikt stwierdzić nie może,

przez te wielkie wąsy

w rudawym kolorze.

Wtedy duszek znika,

za obraz się chowa –

goście ciągle krzyczą,

że aż boli głowa.

Na duszka figlarza

dzisiaj się zeźliłem

i sterczące wąsy

jemu dokleiłem.

Za portretem dziadka

(nie ma na to rady),

odtąd u mnie mieszka

pierwszy duch WĄSATY.

O DRWALU

Czy drwal radę da?!

W drewutni dwa drwa.

porąbać naraz –

drwala ambaras.