O BAŻANTACH I BRZUCHOMÓWCY

| Fiku miku na języku - dzisiaj dużo Ż i RZ

Brzuchomówca z Międzyrzecza

wśród bażantów, jak paw, skrzeczał.

Że żałosne to są żarty –

wykrzyczały trzy bażanty.

A trzynasty w zbożu leżał –

zżarł wór żyta i rzeżuchę,

perz, pokrzywę, chrząszcza, muchę…

Na przekąskę, w rzadkiej zupce,

zeżarł, z ryżem, brzuchomówcę!

Pawia zwrócił, rzekł: „Nie lubię!”.

BOJĄCY D.

| Od dłuższego czasu chciałam spróbować napisać rymowankę tylko w formie dialogu. 
I dzisiejszej nocy przyszedł do mnie, poskarżyć się na swój los, jeden Duszek :)

– Boję się, boję… – zajęczał Duszek.

– Czego się boisz?

– …że straszyć muszę:

nawiedzać strychy nocą bezgwiezdną;

wchodzić na wieże choć wkoło ciemność;

w głębokich lochach dzwonić łańcuchem,

tam gdzie mrok gęsty… I jeszcze muszę

samotnie, jak wilk, wyć wniebogłosy

w ciemnych pokojach… Mam tego dosyć!!!

– Czemu się boisz? Nic w tym strasznego.

Nie chcesz sam straszyć – rób to z kolegą!

– Już próbowałem, lecz wszystkich złości,

że ja się strasznie boję ciemności.

– Jest jeden sposób, sprawdzić go warto.

Bać się przestaniesz, gdy włączysz światło.

SZKOŁA! POBUDKA!

Jeszcze pusto, jeszcze cisza…

Drzemią ławki i tablica.

Sen zalega też w piwnicach.

Dzwonek?

Dawno nikt nie słyszał.

Chrapią tylko korytarze,

kreda tłoczy się w pudełkach.

Nowa gąbka, pełna marzeń,

z ciekawością wkoło zerka

i nie może się doczekać

na swój debiut – pierwszą lekcję.

Przyjechała tu z daleka,

by z tablicy kredę zetrzeć.

Woźny nudzi się okropnie,

pobrzękuje pękiem kluczy,

a boisko w deszczu moknie.

Nawet piłka już marudzi.

Jeszcze sennie, jeszcze cicho,

w klasach tylko pustką świeci…

Dzwonek!!! Alarm!!!

Co za licho?!

To już wrzesień,

przyszły dzieci!