DO FRYZJERA PRZYSZŁA CHMURA…

Do fryzjera przyszła chmura,

rozczochrana i ponura.

Powiedziała: 
„Och, fryzjerze!

Potargałam się na wietrze.

Mam kołtunów dwa miliony,

mokrym śniegiem bok sklejony.

Z dołu – to jest bardzo smutne –

sterczą brudne, czarne pukle.

Proszę, uczesz mnie fryzjerze!”.

A on na to: 
„Powiem szczerze,

tę fryzurę mogę zmienić,

lecz brakuje mi grzebieni”.

Prędko pobiegł do sąsiadki

przez płot, trawnik i rabatki.

Wrócił niosąc grabie wielkie.

W mig wyczesał z chmury wszelkie

błyskawice i śnieg z gradem,

też samolot (na dodatek

z podróżnymi i pilotem),

cztery UFO-statki złote

oraz balon kolorowy,

który uciekł Januszkowi,

po czym chmurę umył zgrabnie

i zakręcił loczki ładne.

Mocno przystrzygł z dołu, z boków

i odżywkę kładł po trochu,

a na koniec – to urocze –

upiął na niej zgrabny koczek.

Tak uczesał – moi mili –

chmurę w CUMULUS HUMILIS*.

*CUMULUS HUMILIS – to jest chmura biała,

ani nie za duża, ani nie za mała.

Deszczu nie przynosi, lecz lubi w zachwycie

spokojnie żeglować po nieba błękicie.

| Jeśli ktoś chce dowiedzieć się co to za fryzurka i zobaczyć to: http://pl.wikipedia.org/wiki/Cumulus_humilis

MALOWAŁ KOGUCIK… (Wielkanoc) +

Malował kogucik pisanki na święta

w kropeczki, paseczki, w malutkie kurczęta,

w zajączki różowe, w błękitne baranki.

Najbardziej starannie, a wszystko jak z bajki!

Malował kogucik pisanki noc całą.

Gdy skończył, popatrzył jak mu się udało,

lecz pękły jajeczka. Już nie ma pisanek!

Jest zając różowy, błękitny baranek
i małe kurczęta, żółciutkie i w kropki.
W koszyku z wikliny mazurek najsłodszy!

Gromadnie do stołu usiedli w Wielkanoc:

kogucik, kurczęta, baranek i zając.
I zjedli mazurek, wypili kakao,
wesoło śpiewali, aż tańczyć się chciało.

Bawili się wspólnie, a gdy się zmęczyli –

w ten wierszyk świąteczny też razem wskoczyli.

WIERCIŁY LEMURY… (prima aprilis)

| W 2012 roku, rozpoczęłam zabawę w rymowanki i dzisiaj właśnie obchodzę symboliczne, trzecie urodziny Rymotki. Nie myślałam, że to tak długo potrwa...  | Dziękuję wszystkim, którzy zaglądają tutaj :)

Wierciły lemury

w baobabie dziury

małe, średnie, wielkie –

na zapasy wszelkie:

na tęczy kawałek,

niebieski migdałek,

guziczek z pętelką,

przygodę niewielką,

ciasteczko owsiane

i bułkę z bananem…

Na rupieci górkę

nakrytą ogórkiem,

piórko, bzdurkę z dziurką

i na bajkę krótką!

Upchały w baobab

wody roczny opad –

dla dobrych kolegów

cztery płatki śniegu,

zapasowy ogon

i okręt z załogą.

Więcej by napchały,

lecz był już za mały

baobab, więc dziury

zrobiły w dnie chmury.

Tam nareszcie same

wskoczyły zaspane,

ziewnęły trzykrotnie.

Spały dwa tygodnie...

Nie! Cztery?! Pamiętam!

Pięć… i całe święta!

Nic mi się nie myli!

Dziś prima aprilis!