O JEŻU JERZYM

| Rymowanka ortograficzna, sponsorami której są "Ż" i "RZ" oraz jeż Jerzy

Przez perz zżęty i jeżyny

szedł jeż Jerzy w odwiedziny

do żurawia na Żuławy.

Niósł rzodkiewkę i rzeżuchę,

żyto w wiadrze, trzewik prawy –

a w nim rzepę, brzydką muchę.

Brzytwą rzucał – tak dla wprawy.

Ciężko iść po zżętym perzu.

Raptem krzyknął jeż: „O jeżu!”

i się żachnął, grzbiet najeżył.

W perz wyrzucił żyto z wiadra.

Porżnął rzepę rzutki Jerzy,

gdy na niego brzytwa spadła

i zniszczyła część odzieży.

Zamiast dążyć na Żuławy

musiał Jerzy pójść do żaby –

zacerować odzież zręcznie,

w tym tużurek, szarawary.

Świeże żyto jeszcze zeżnie

i nie będzie już dla wprawy

brzytwą rzucać.

Niebezpiecznie!

O KREWETCE W OPERETCE

| Rymowanka logopedyczna sponsorowana przez literkę R i troszkę L

Raz krewetka w operetce,

wystrojona w garniturek,

razem z karpiem i homarem

utworzyła zgrabny chórek.

Pośród starych dekoracji,

wraz z orkiestrą, dyrygentem,

TRARA RARA, TRARA RARA…

terkotała bardzo pięknie.

TRARA RARA i raz jeszcze…

TRARA RARA… tak bez przerwy!

Grubym głosem i ochrypłym,

i z vibrato pełnym werwy.

Wtórowały jej w tym trąby

trąbiąc głośno już od rana.

Też z widowni TRARA RARA

wychrypiała stara ara.

Lecz wieczorem trzy karasie

równo, chociaż nikt nie prosił,

zaśpiewały LA LA, LA LA,

gdyż terkotu miały dosyć.

I zrobiła się afera,

pan dyrygent przerwał koncert.

Wyproszono trzy karasie

melodyjnie śpiewające.

A krewetka po tym zajściu,

odmieniła swoje życie,

zaśpiewała w telewizji,

LA LA solo, wyśmienicie.

Rozkoszują się krytycy

tembrem głosu LA KREWETKI.

Rozpisują się w recenzjach:

„Brawo, brawo! TALENT WIELKI!”.

Teraz, od gór aż po morze,

na przedszkolnych wielkich balach,

słychać przebój w karnawale,

słynne LA LA, LA LA, LA LA!

A GDYBY TAK W PARKU JESIENIĄ...

| Brr! Jesień deszczowa nie służy spacerom, ale gdyby...

Raz na spacerze w parku

spytał pluszowy zając:

„Dlaczego z drzew jesienią

cukierki nie spadają?”.

Zrobiłam smutną minę.
Zmartwiłam się też wielce,
gdyż czekolada mleczna
z drzew spadać także nie chce.

Byłoby najwspanialej,

gdyby tak, zamiast liści,

leciały na trawniki

pierniki z dżemem z wiśni.

Wtedy do parku każdy

przychodziłby już chętnie,

nawet w brzydką pogodę,

po kilka razy dziennie.