MISIOBUDOWA (misiowanka_5)

| Dzisiaj też misiowo. Po prostu Misie się rozpychają na kartkach, szczególnie gdy gotuję. Później te bazgrołki przepisuję, aby tu się umisiowiły... ups! umiejscowiły. A chciałam się tak na wiosnę mocno uduchowić, ale mój podpowiadacz wierszyków o duszkach gdzieś przepadł. |

W Minimisiowie misioafera –

zaczęły Misie budować teatr.

Poprzynosiły, co tam Miś może,

z pluszu, drewniane, białe, w kolorze –

i jeszcze trochę przydasiów różnych,

zaokrąglonych i też podłużnych:

szpulkę bez nitki, 
guzik z pętelką,

kapelusz w pszczółki z kokardą wielką,

dziurkę od klucza i cacko lśniące,

kamyczek, piórko, 
łopatkę, książkę,

worek bez piasku i piasek z worka.

Przyniosły wszystko – co miały w domkach.

Cały dzień trwała misiobudowa.

Jeden Miś ziewał, drugi się chował,

trzeci znudzony leżał w hamaczku,

a reszta spała smacznie na piasku,

aż biały Misiek wyjął z kieszeni

srebrne śmigiełko.
Pomysł się zmienił,
bo wtedy Misie złapały polot –
w mig zbudowały wielki 
MISIOLOT!

MISJA MISIA (misiowanka_4)

| Kolejna misiowanka - ta,  z misją, ale to raczej mission possible, bo nagrodą prawdziwy skarb :) dla Misia łasucha |

Biały niedźwiedź, obok Misia,

na ławeczce w parku przysiadł

i powiada:

– Cześć kolego!

Witam pana pluszowego!

Czy zechciałby pan, wraz ze mną,

na wyprawę iść tajemną

(też wyruszy na nią Krzysia),

zgubionego UFOMISIA

szukać w śniegu na północy.

Tam podobno spadł tej nocy

MISIOSTATEK GALAKTYCZNY,

a w nim żelki w smkach licznych,

prosto z Wielkiej Niedźwiedzicy.

Ja na pomoc pańską liczę!

Miś podrapał się po głowie,

myśli: „Futro mam pluszowe,

miłe, ciepłe, antyśnieżne.

Zapasowe z sobą wezmę

(jeszcze prowiant – plusz w tabletkach),

aby ciężką misję przetrwać”.

Więc wykrzyknął:

– Idę z tobą

na wyprawę ratunkową!

Odzyskamy też dwie tony

misiożelków zamrożonych!

WYPISZ, WYMALUJ, JAK…

| Co dzisiaj w świecie duchów? Jakieś znajome wydarzenia u sympatycznej rodzinki 2+1+pies. Prawda, że bardzo ludzkie. |

Wśród prześcieradeł, poszew poduszek,

zgubił się mamie raz synek Duszek.

Przepadł we wtorek, a Morus wraz z nim.

Morus to duch psa bardzo zabawny.

W środę struchleli: mama i tata,

bo prześcieradło zaczęło latać,

później poszewka taka od jaśka.

Księżyc był w pełni, biła dwunasta.

Zza prześcieradła ktoś się odezwał:

– Przed wami stoi straszliwa bestia.

– Hau! – zaszczekało też spod poszewki.

– Drżyjcie o życie, to nie przelewki!

Mama i tata, wśród tej pościeli,

naraz ze strachu głośno krzyknęli:

– Gdzie tu się schować, kto nam podpowie,

czyżby nas straszył prawdziwy człowiek?!

Gdy syn wyplątał się z prześcieradła,

to śmiał się głośno, mama pobladła,

a tata dumny był niesłychanie:

– Masz synku talent i powołanie!