KAWKA KAWKOM…

| Dzisiaj kolejny ptasi portrecik do kolekcji. A czy wiecie, że odgłosy wydawane przez kawki to plegotanie. Wróbelki ćwierkają, a kawki plegoczą. |

Raz do kawki w gości przyszły

jej podniebne towarzyszki.

Dała kawka kumom kawkom

dzbanek kawki z czekoladką.

Ozorami kawki mielą –

że chcą tylko z mleczka bielą,

w czarnych kubkach gorzką kawę

i podaną im na ławę.

Kawka miała mleka kapkę.

Prosi wronę, swą sąsiadkę –

wrona na to, jak to wrona,

zanim coś da… najpierw skona.

Kawka przez to w wielkiej biedzie:

„Skąd wziąć mleko? Gdzie polecieć!”.

Siedzi sama smutna w trawce,

drapiąc się po siwej główce.

A kumoszki w gnieździe kawki

omówiły kawcze sprawki,

kawę czarną też wypiły,

czekoladą przekąsiły.

Gdy sparzyły dzioby gładkie

w wrzącej kawce, na dokładkę,

więcej już nie grymasiły

że brak mleka im niemiły.

1| KRA_KRUK    http://rymcym.blogspot.com/2013/06/krakruk.html
2| KAZDY DUDEK...    http://rymcym.blogspot.com/2013/04/dudek.html
3| SRO_K_K_I    http://rymcym.blogspot.com/2013/03/sroki.html
4| SŁOWIK(OWE)    http://rymcym.blogspot.com/2013/03/sowikowe.html
5| SKO_WRONEK   http://rymcym.blogspot.com/2013/03/skowronek.html
6| W(FRRR)ÓBLE  http://rymcym.blogspot.com/2013/09/wfrrroble.html

7| DO KOGUT(K)A!  http://rymcym.blogspot.com/2013/10/do-kokoguta.html

SZWY WSZY (gimnastyka dla jezyka)

| Rano dzień rozpoczynam gimnastyką. Dzisiaj ćwiczenia, na giętki język, razem z przedziwną krawcową. Zaleca się czytanie na głos, aż do rozplątania wszystkich "supełków". Miłej zabawy :) |

Krawcowa Wesz, przez sześćset dni

pruła w poszewkach wszystkie szwy,

bo zszyła krzywo poszwy z lnu,

w szarych poduszkach ponad stu.

Gdy już popruła szew po szwie,

mocno westchnęła, że już wie,

jak należycie wszystko zszyć,

aby w przyszłości nie pruć nic.

Przez sześć deszczowych, smutnych dni,

szczególnie mocną brała nić –

zeszyła w poszwach sprute szwy

ściegiem krawieckim szczwanej Wszy.




|  Zapraszam, można posłuchać idealnej recytacji Pana Bogdana Dmowskiego:
https://www.youtube.com/watch?v=vvHRYm7vLis  |

ALE PLAMA!

| Kilka dni temu robiłam pranie, za praniem. Oj, naprałam się i z namaczaniem i bez, i ręcznie i w pralce. Przyplątał się też ulubiony, ostatnio, bohater rymowanek. Przypinam więc klamerką na blogowy sznureczek to, co z tego spotkania zostało po nim. |

Do pralni „Rabsztyn”, pod Olkuszem,

przyszedł raz duszek wyprać brzuszek  

(to oczywiste –  jeśli duszki

mogą mieć głowy, ręce, brzuszki...).

Ten niewątpliwie miał mały brzuch,

choć cały biały z plamą znów.

A w sekrecie wam jeszcze zdradzę,

że oblepiony w czekoladzie.

– W jakim proszku pan się pierze,

panie duszku? Tylko szczerze!

Do białego prania proszek dać,

po raz pierwszy ducha będę prać?

Program wybrać ze wstępnym praniem,

aby mógł pan wymoczyć plamę?! – 

z drżeniem serca

praczka rzekła.

– Proszę wybielić brzuch wybielaczem,

byle dziś jeszcze. Ekstra zapłacę! –

powiedział duszek

patrząc na brzuszek.

I jak to duchy mają w zwyczaju

do pralki wniknął. Słowo wam daję!

Gdy się skończyło całe pranie,

płukanie oraz wirowanie,

a praczka pralkę otworzyła,

to zdarzyła się rzecz niemiła –

wewnątrz nie było wcale ducha.

Została tylko plama sucha,

w dodatku bardzo mocno zmięta.

O zapłacie duch nie pamiętał!

Dlatego dziś w pralni zaraz przy kasie,

jest napis. A tak go odczytać da się:

„Ducha, który z góry nie zapłaci wcale,

porządnie spiorę i... 
                                  wykrochmalę!”.